Tijdens één van mijn reizen naar India heb ik mijn Indiase collega’s Chirie en Kamala geïnterviewd over hun verleden. Ik was zeer onder de indruk! Hieronder een kort verslag

 Chirie vertelde vrijdagavond tijdens het eten hoe en wanneer hij met kinderwerk begonnen is en onder welke omstandigheden.

Als 8 jarige Dalith jongen stond hij voor het raam van een kerk te kijken en te luisteren naar de zang van kinderen. Hij ging naar huis kon niet slapen en stond de andere morgen vroeg al te wachten bij de kerk die pas uren later begon met zondagschoolwerk. Hij sloot zich voorzichtig aan bij kinderen van zijn grootte en kreeg zo zijn eerste Bijbelverhaal te horen. Het heeft hem nooit meer losgelaten en als 12 jarige begon hij al in de vakantie en na een werkdag te evangeliseren en mensen en kinderen te helpen in de dorpen met allerlei nuttige zaken. Hij gaf les op zaterdag en had zondags de zorg voor de zondagschool met 200 kinderen. Hij ging met bussen vol oudere jeugd de omringende dorpen in en stuurde ze 2 aan 2 de huizen langs om te evangeliseren. Onvoorstelbaar wat voor en hoeveel werk hij al deed in dorpen als puber. Hij gaf een overzicht van wat hij deed als 15 jarige jonge student in vakantietijd.

S Morgens om 5 uur stond hij op om Bijbelstudie te doen en te overdenken en te bidden.

7 u ontbijten

8 u Medicijnen uitdelen en wonden verzorgen van kinderen in het dorp.

10.30 u Plm 300 kinderen te eten geven in de vorm van pap. (havermout met melk)

11.30 u Plm 50 ouders krijgen voorlichting en les in hygiëne en voedingsleer etc.

13.00 u Lunch u

13.30 Lesgeven aan boeren en dorpelingen met land over landbouwmethoden, kunstmest, zorg voor het vee, etc. Ook het graven van waterputten en het voorkomen van verontreiniging van dit water en waterzuivering. Maar ook, hoe gebruik je het voor landbouw zo zuinig mogelijk?

17.00-19.00 u Lesgeven aan cowboys and cowgirls, die terug zijn van het hoeden en weiden van de koeien, schapen en geiten in lezen, schrijven, rekenen etc

19.00 u eten

20.00-22.00 u Lesgeven aan zwangere vrouwen over de zorg voor de bevalling en ook erna m.b.t. zichzelf en de baby. Hoe ga je om met hygiëne, slaap en voeding. Het kwam nogal eens voor dat de baby’s d.m.v. een heel lage dosis drugs in een dot de hele dag rustig gehouden werden om zo hun (land) werk te kunnen doen.

22.00-24.00 u Bij het licht van een olielamp kregen dorpelingen van hogere kasten dan de Daliths les in lezen en schrijven.

Dit deed hij 6 dagen per week!

Zelf is hij gedoopt als 12 jarige in de baptistengemeente in zijn dorp.

Vanaf 16 jaar ging hij Biologie studeren aan de universiteit in Hyderabad en leefde in een garage omdat hij geen geld had voor betere accommodatie. De weekenden en vakanties was hij terug in zijn dorp om het voorgenoemde werk uit te voeren m.b.v. medewerkers. Hij deed zijn Masters in Engelse literatuur. Zijn vrouw Kamala werd op 17 jarige leeftijd gedoopt. Kamala en hij kennen elkaar vanaf hun 11e jaar. Ze zaten in dezelfde klas.

Ook Kamala ging in Hyderabad studeren op een andere universiteit. Zij begon met scheikunde, maar deed haar Masters in Education. Ze trouwden in 1979 en gingen na hun Masters, 5 jaar werken en lesgeven in hun geboortedorp met weinig of geen salaris en een zeer eenvoudige 1 kamerwoning waarin ze de keuken van 2×1 meter moesten delen met anderen. Ik heb in het dorp een kijkje genomen en was erg onder de indruk van wat er onder de zegen van God tot stand gekomen was. Voorheen was het een dorp vol bedelaars van Daliths (kastelozen) afkomst. Nu is het voor Indiase begrippen een welvarend dorp, waar gewerkt wordt en zorg is voor elkaar. Er zijn diverse baptistengemeenten, scholen en zelfs een ziekenhuis.

Daarna gingen ze beiden lesgeven in Chennai Tamil Nadu (Zuid India).

Kamala promoveerde tot Doctor in 1993. Chirie promoveerde in 1994

Onder de paraplu van ‘Bijbels voor India’ werkten diverse organisaties samen, waaronder Mission India, een organisatie die door Dr John de Vries CRC (Christian Reformed Church) predikant is gestart in 1984. De CRC is een Gereformeerd kerkverband in de USA en Canada, ontstaan uit de afscheiding in Nederland en het werk van de in 1834 afgescheiden ds Van Raalte die naar de USA emigreerde en daar veel gereformeerde kerken stichtte. Dr John de Vries schreef de meeste studiematerialen met een goed gereformeerde en Bijbelse onderbouwing.

In 1994 zijn Chirie en Kamala beiden vanuit Chennai (Zuid India) gaan werken voor Mission India.

In 1999 is Seva Bharat (Serve India) opgericht, de uitvoerende organisatie in India voor Mission India in de USA en Serve India in Nederland. De aanpak van Serve India is voornamelijk gefocust op de 3 hoofddoelen.

1- Kerkstichting d.m.v. opleiding van voorgangers/kerkstichters.

2- Alfabetisering onder volwassenen.

3- Kinderbijbelclubs, naschoolse kinderclubs

Bij calamiteiten zoals Tsunami’s en aardbevingen wordt ook praktische hulp geboden.

Het verhaal was zo indrukwekkend en veel  dat ik gevraagd heb om het een keer op te schrijven of te dicteren aan een ander. Het heeft wat weg van het Albert Schweitzer verhaal. Ik begrijp nu waar zijn liefde voor het kinderwerk vandaan komt en waar Kamala ’s liefde voor de ontwikkeling van volwassenen, en dan m.n. de Daliths vandaan komt. Begonnen met een paar honderd kinderen en nu de zorg voor ruim 5 miljoen kids en plm 150.000 volwassenen die een jaar lang elke avond leren lezen, schrijven, rekenen etc. m.b.v. de bijbel!    Praise de Lord! Halleluja!

Tenslotte; Na in de laatste 26 jaar via zendings- en bijbelverspreidingswerk wereldwijd veel kerken bezocht te hebben, heb ik geconstateerd dat kerken in Azië, Afrika en Zuid Amerika doorgaans de bijbel serieus nemen van kaft tot kaft. Dit in tegenstelling tot de kerken uit het (rijke) westen, waar de interpretatie van de bijbel vaak bepaald wordt door aanpassing aan eigen begeerde levensstijl.

Door het gebrek aan financiën, structuur, studiemateriaal en andere middelen, zijn veel kerken in Azië, Afrika en Z. Amerika bereid de aangeboden hulp met open armen te accepteren. Hier liggen veel kansen en uitdagingen voor rijke westerse kerken om de Bijbelse boodschap binnen te brengen bij veel kerken van diverse signatuur en soms met de meest wonderlijke namen. Dit is wat gebeurd in het werk van Serve India. De Bijbelse/gereformeerde boodschap wordt binnengebracht in al deze kerken via de aangeboden opleidingen. Wonderlijk hoe God werkt en mogelijkheden biedt.

Veel westerse kerken focussen op eigen, meestal kleine zendingsgebieden en koesteren daarbij hun eigen, westerse identiteit, terwijl de nood in de wereld zoveel groter is en er veel meer gedaan kan worden met dezelfde beschikbare middelen, door meer samenwerking en een andere aanpak!

De zendingskerk zit niet meer te wachten op onze westerse invulling, maar zijn zelfstandig geworden. Er is veel kennis die via de eigen cultuur beleeft wordt. Veel van deze kerken zenden nu zendelingen naar het westen!!!

 Rien Meijer directeur Serve India

Leave a Reply